Iedereen is enthousiast over het Model Context Protocol. En terecht, want het koppelt AI agents aan externe systemen. Simpel, flexibel, slim.
💣 Maar er zit een addertje onder het gras.
Alle data uit een MCP-interactie belandt in het werkgeheugen van je LLM. Hoe meer koppelingen en hoe meer data er wordt opgehaald, hoe minder ruimte voor de échte opdracht.
Dit probleem is al eerder opgelost. ⚡
Vóór de hoogtijdagen van IDE’s was de terminal king. Unix-commando’s werden aan elkaar geknoopt om data op te halen, te filteren, bewerken en formatteren in één cryptische maar krachtige zin.
En raad eens: moderne LLMs zijn meesters in het fabriceren van precies zulke micro-programma’s. 🔧
Het enige wat ze nodig hebben is toegang tot een terminal. En dit is wat elke Agent biedt.
Geen handleidingen onthouden. Geen context verspillen. Gewoon slim combineren wat er al is.
📌 De les voor ondernemers: het nieuwste protocol is niet altijd het beste gereedschap. Soms is de oplossing 40 jaar oud.
Geef jij jouw AI het juiste gereedschap, of alleen het allernieuwste?