Iedereen heeft het over hoe AI software-ontwikkeling democratiseert. Meer mensen kunnen nu bouwen. Ontwikkelaars voelen zich bedreigd.
Maar we missen het grotere verhaal.
π AI maakt het ook mogelijk om dingen te bouwen die voorheen ondenkbaar waren. Kleine teams die complexiteit aankunnen waar je vroeger tientallen developers voor nodig had. Nieuwe technieken toepassen die door AI ineens wel haalbaar worden.
Toch zie ik die vloedgolf van briljante nieuwe software nog niet.
π€ Waar zijn de toepassingen die een jaar geleden onmogelijk waren? Waar zijn de kleine teams die dingen bouwen waar grote organisaties jaloers op zijn?
Het ironische: we waren altijd gefrustreerd dat niemand begreep hoe moeilijk software maken was. Nu snapt iedereen het ineens omdat ze het zelf kunnen proberen.
π‘ Maar “iets kunnen bouwen” en “iets briljants bouwen” zijn twee totaal verschillende dingen.
De echte revolutie zit niet in de vloer. Die zit in het plafond.
